Mijn werk beweegt zich rond één terugkerende vraag:
wat betekent het om mens te zijn, in relatie tot de wereld om ons heen?

Van het observeren van het geïsoleerde eilandleven in de Keltische zee,
naar een maatschappelijk project over mantelzorg en ouder worden, het vastleggen van de dromen van nieuwkomers in ons land, 
tot mijn huidige werk waarin ik weer terugkeer naar de relatie tussen mens en natuur.

Terug naar de basis. 

HIREATH

Hiraeth is een Welsh woord dat zich moeilijk laat vertalen.
Het beschrijft een verlangen naar een thuis, een plek of een gevoel dat niet meer bestaat, of misschien nooit heeft bestaan. Een heimwee naar plekken uit je verleden waar je niet meer naar terug kunt, of zelfs naar plekken waar je nooit bent geweest.

Ik leerde het woord kennen op Caldey Island. Het omschreef voor mij een gevoel dat ik al van jongs af aan herken. Gaandeweg ben ik gaan begrijpen dat dit heimwee voor mij sterk samenhangt met mijn verbinding met de natuur.

Misschien is het uiteindelijk een weemoed naar een wereld waarin we nog wisten dat wij zelf natuur zijn, in plaats van ons ernaast te plaatsen.

HIREATH is een langlopend project, dat ik vanaf 2026 weer heb opgepakt. 

WEATHER PERMITTING.

Caldey is een minuscuul eiland voor de kust van Wales waar de tijd lijkt stil te staan. Wat ooit een bruisend eiland was met kinderen, een school en een buurthuis, is tegenwoordig de basis van een afgezonderd bestaan. Geen supermarkt. Geen straatverlichting. Alleen een vaste kern van achtentwintig bewoners, waaronder twaalf monniken, die één zijn met de ruige natuur. De eilanders zijn afhankelijk van het tij, het licht en elkaar.

Ik bracht twee maanden door op dit eiland in de Keltische zee om te ontdekken hoe het is om zo afgezonderd te leven. 

"Weather Permitting' is in 2014 uitgegeven door Aerial Media Company en heeft wereldwijd in de winkel gelegen. Op dit moment heb ik nog een aantal laatste exemplaren op voorraad voor de verkoop. 

Mantel der Liefde.

Wanneer ben je een mantelzorger? Wat houdt het in? In 2017 bracht ik twaalf situaties in beeld. De foto’s waren te zien in een interactieve expositie die door Nederland heeft gereisd. De verhalen gaan over mijn ouders, een hond, twee zussen, een kleinzoon en opa, een schoondochter met haar schoonmoeder. Een vrouw van 83, die 24/7 voor haar thuiswonende man van 90 zorgt. Twee gezinnen die zich voorbereiden op een toekomst waarin ze voor elkaar kunnen zorgen.

Mantelzorg betekent: zorgen, liefde, elkaar helpen. Het betekent ook dat je van een ander afhankelijk bent. Het idee van helpen en afhankelijk zijn komt terug in de tentoonstelling. Alleen door samen te werken kun je de foto’s zien. Je draait aan een wiel, trekt een lade open of stapelt blokken om een puzzel op te lossen.

Voor dit project werkte ik samen met grafisch ontwerpster en copywriter Carla van Gaalen en ruimtelijk ontwerpster Merel van der Linden.

De Mantel der Liefde kon worden gerealiseerd met steun van: Impulsgelden van BKKC, Brabants Kenniscentrum Kunst en Cultuur Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, Gemeente Breda en de Zorgorganisatie De Riethorst Stromenland.

Wil je met me samenwerken?